اهدای تخمک برای زنانی توصیه می‌شود که دارای رحم سالم با قابلیت نگهداری جنین هستند اما تخمدان‌های ایشان تخمک‌ مناسبی تولید نمی‌کند. این روش‌‌ درمانی برای خانمهایی که شرایط زیر را دارند مناسب است:

  • تحت درمان سرطان هستند.
  • دچار نارسایی زودرس تخمدان هستند یا در دوره پس از یائسگی قرار دارند.
  • دارای تخمدان‌های نابالغ هستند یا به طور مادرزادی تخمدان ندارند.
  • دچار بیماری‌های ژنتیکی جدی وابسته به جنس و اتوزومی هستند.
  • همچنین در مواردی که تخمدانها بر اثر معالجه سرطان (به سبب شیمی‌درمانی یا پرتو درمانی)، اندومتریوز یا عفونت لگنی، توانایی خود را در تولید تخمک سالم از دست می‌دهند.

لازم به ذکر است که در صورت ابتلای مادر به بیماری ژنتیکی، احتمال انتقال بیماری به کودک وجود دارد و در اینگونه موارد نیز می‌توان به منظور پیشگیری از ابتلای کودک، از تخمک اهدایی استفاده نمود.

اهداء تخمک شامل تهیه و جمع‌آوری تخمک از زن اهداءکننده، باروری آن در آزمایشگاه با اسپرم شوهر و انتقال جنین‌های حاصل به رحم گیرنده (زوج نابارور) می‌باشد.

خانم اهداء کننده تخمک باید دارای شرایط سنی خاصی باشد؛ ترجیحاً باروری وی قبلاً ثابت شده باشد و تیم درمانی با بررسی‌های لازم، از سلامت جسمی و روحی وی اطمینان حاصل کرده باشند. دلیل وجود شرط سنی اهداء کننده تخمک این است که زنان جوان به داروهای هورمونی تجویز شده در طول درمان پاسخ بهتری می‌دهند و تخمک‌های سالم و بیشتری دارند. همچنین امکان بروز اختلالات ژنتیکی، کمتر و درصد موفقیت بارداری آنها بیشتر است. € پس از انتخاب خانم مناسب جهت اهداء تخمک ، اهداءکننده تخمک توسط داروهای تحریک تخمک‌گذاری آماده خواهد شد و تخمک‌ها با اسپرم شوهر زن نابارور€بارور خواهد شد و جنین حاصله به رحم خانم زوج نابارور انتقال داده خواهد شد.